Pulmonary Hypertension: PH
ภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูง
" ภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูง (Pulmonary Hypertension) เป็นภาวะที่ร่างกายตอบสนองต่อความผิดปกติบางอย่าง ที่ส่งผลให้หลอดเลือดในปอดมีความต้านทานเพิ่มขึ้นทำให้ความดันเฉลี่ยหลอดเลือดแดงในปอด (mean pulmonary arterial pressure: mPAP) มากกว่า 25 mmHg ขณะพัก หรือมากกว่า 30 mmHG ขณะออกกำลังกาย และความดันเลือดฝอยในปอด (pulmonary capillary wedge pressure: PCWP) ไม่เกิน 15 mmHg และความต้านทานของหลอดเลือดในปอด (pulmonary vascular resistance: PVR) มากกว่า 3 หน่วย (Wood units) ขณะที่อัตราการไหลของเลือดออกจากหัวใจลดลงหรืออยู่ในเกณฑ์ปกติ"
ที่มา: Pulmonary Hypertension 2009 : Rising the Bar for the Treatment of Pulmonary Arterial Hypertension โดย กฤตย์วิกรม ดุรงค์พิศิษฏ์กุล, รัตนวดี ณ นคร, สุรีย์ สมประดีกุล
พูดแบบชาวบ้านง่ายๆ ภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูง ก็คือการที่ร่างกายมีความผิดปกติ ทำให้ความดันภายในหลอดเลือดปอดมีค่าสูงมากผิดปกติ
ปกติแล้วหัวใจสามารถสูบฉีดเลือดเข้าไปสู่ปอดจากหัวใจห้องล่างขวาได้ง่ายๆ ก็ทำได้ยากขึ้น จึงส่งกระทบต่อความดันรวมส่วนอื่นๆ ของร่างกายด้วย
อาการที่พบในผู้ป่วยที่มีความภาวะความดันหลอดเลือดปอดสูงคือ เหนื่อยง่าย หน้ามืด เป็นลม วูบ ขาบวม เมื่อกดแล้วเนื้อจะยุบและไม่คืนตัวง่ายๆ มีจุดแดงๆ หนาแน่นบริเวณเท้า ข้อเท้า หน้าแข้ง และลามมายังหัวเข่าและขา ตามอาการมากน้อย เมื่อเวลาผ่านไปจุดเหล่านั้นจะกลายเป็นสีน้ำตาล
เป็นอาการของเลือดที่ไหลไปยังส่วนปลายของร่างกายเช่นเท้าและไหลเวียนกลับมาสู่ปอดและหัวใจได้ไม่หมด ทำให้คั่งอยู่บริเวณต่างๆ เหล่านั้น ลักษณะจะคล้ายผู้ป่วยโรคหัวใจ เนื่องจากอาจจะมีโรคหัวใจร่วมด้วยเช่นหัวใจโต (หัวใจห้องล่างขวาโต)
ผู้ป่วยด้วยโรคความดันปอดสูง มีความจำเป็นในการบริโภคเกลือในปริมาณน้อยๆ เพื่อลดความบวมน้ำที่อาจจะเกิดขึ้นได้ บริโภคอาหารประเภทผักตามปกติไม่มากหรือน้อยเกินไปเนื่องจากมีผลต่อการแข็งตัวของเลือด ออกกำลังกายในปริมาณที่เหมาะสม ควบคุมน้ำหนักเพื่อให้หัวใจไม่ทำงานหนัก
